اصل بازوی رباتیک عمدتاً شامل ساختار و کنترل حرکت آن است.
بازوی رباتیک را می توان به عنوان یک زنجیره سینماتیک باز در نظر گرفت که از یک سری پیوندها به صورت سری از طریق اتصالات دوار به هم متصل شده اند. برای مطالعه رابطه بین این پیوندها معمولاً یک سیستم مختصات برای هر پیوند ثابت می شود و رابطه بین این سیستم های مختصات شرح داده می شود. دناویت و هارتنبرگ یک روش کلی پیشنهاد کردند، یعنی روش DH، که از یک ماتریس تبدیل همگن 4×4 برای توصیف رابطه بین دو پیوند مجاور استفاده میکند، در نتیجه ماتریس تبدیل همگن سیستم مختصات انتهایی را نسبت به سیستم مختصات پایه استخراج میکند و سینماتیک را ایجاد میکند. معادله بازوی رباتیک
علاوه بر این، به عنوان یک ابزار کمکی، بازوی رباتیک به طور گسترده در زمینه های مختلف برای بهبود راندمان کار و کاهش حجم کار استفاده می شود. تنوع در انواع و زمینه های کاربردی آن، بازوی رباتیک را به تجهیزاتی ضروری و مهم در صنعت مدرن، مراقبت های پزشکی، تحقیقات علمی و سایر زمینه ها تبدیل می کند. با این حال، هیچ اطلاعات مستقیمی در نتایج جستجو در مورد انواع خاص بازوهای رباتیک وجود ندارد، اما می توان آنها را بر اساس سناریوهای کاربردی، ویژگی های ساختاری و روش های حرکت بازوهای رباتیک طبقه بندی کرد.